Avanthipura Simhasanam

Avanthipura Simhasanam – 10 | అవంతీపుర సింహాసనం | Telugu Boothu Kathalu

Avanthipura Simhasanam - 10 | అవంతీపుర సింహాసనం | Telugu Boothu Kathalu

Avanthipura Simhasanam – 10 | అవంతీపుర సింహాసనం | Telugu Boothu Kathalu

prasad_rao16

Avanthipura Simhasanam | అవంతీపుర సింహాసనం | Telugu Boothu Kathalu
Avanthipura Simhasanam | అవంతీపుర సింహాసనం | Telugu Boothu Kathalu
కళావతి : నువ్వు నీ అన్నగారి దగ్గరకు వెళ్తావని నాకు ఎలా తెలుస్తుంది కుమారా…అయినా ఆ లేఖలో నీ రాజముద్ర లేదు….దానికి తోడు ఆ లేఖ తెచ్చిన దూత కూడా వీరసింహుడి దూత….దానితో నేను ఆ లేఖ వీరసింహుడి వద్ద నుండి వచ్చింది అనుకున్నాను….

ఆదిత్యసింహుడు : అక్కడే తప్పిదం జరిగిందమ్మా….నేను నా రాజముద్ర వేసాను అనుకుని విరించి చూసుకోకుండా ఆ లేఖను మీకు పంపించాడు…..
రత్నసింహుడు : మరి ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం కుమారా…మన ఆచారం ప్రభావతికి వీరసింహుడి రాజఖడ్గంతో శాస్త్రోక్తకంగా వివాహం జరిగిపోయింది…
కళావతి : ఇంకొక్క సందేహం కుమారా…..

ఆదిత్యసింహుడు : ఏంటమ్మా అది….
కళావతి : మరి నిన్ను ఇష్టపడిన ప్రభావతి వీరసింహుడితో వివాహానికి ఎలా ఒప్పుకున్నది….
ఆదిత్యసింహుడు : అదేనమ్మా నాకూ అర్ధం కావడం లేదు….అది తెలుసుకుందామనే నేను ప్రభావతిని కలవాలనుకుంటున్నాను…..
కళావతి : సరె….నువ్వు కంగారు పడకు….నేను ప్రభావతిని ఇక్కడకు రమ్మని కబురు పంపుతాను…ఆమె ఇక్కడకు వచ్చిన తరువాత ఏం చేయాలో అప్పుడు ఆలోచిద్దాము….కాని…..
ఆదిత్యసింహుడు : మరలా ఏంటమ్మా…..
కళావతి : ఏది ఏమైనా ప్రభావతికి మీ అన్నగారు వీరసింహుడితో వివాహం జరిగిపోయింది….కాబట్టి నువ్వు ఆమెను వదిన స్థానంలోనే చూడాలి…..
అదిత్యసింహుడు : అమ్మా….అదీ…..
కళావతి : ఇక చర్చించేందుకు ఏం లేదు కుమారా…వివాహం అయిపోయింది…దాన్ని మనం ఏమీ చేయలేం… ఇప్పుడు మనం ఈ ప్రయత్నాలు అన్నీ తప్పు ఎక్కడ జరిగిందో తెలుసుకోవడమే…..
ఆదిత్యసింహుడు : మీరు అలా సమస్యకు పరిష్కారం ఇదే అని చెప్పినప్పుడు ఇక విచారణ ఎందుకు మాతా….
కళావతి : విచారణ అవసరమే కుమారా….ఇప్పుడు మన దృష్టిలో ప్రభావతి తనకు నీతో వివాహం అయినట్టుగా భావిస్తున్నదని నాకు అనిపిస్తున్నది….కాబట్టి ఆమె అభిప్రాయం తెలుసుకున్న తరువాత ప్రభావతికి తన వివాహం జరిగింది నీతో కాదు….నీ అన్న వీరసింహుడితో అని సర్ది చెప్పాలి….ఈ సమస్యను కామపుర రాజ్యంలోనే పరిష్కరించుకుని వెళితే తరువాత అక్కడ మీ అన్నగారితో ఏ సమస్యలు ఉత్పన్నం కావు…..
ఆమె అలా చెప్పడంతో ఆదిత్యసింహుడు కూడా సమస్య సున్నితత్వం తెలియడంతో మాట్లాడలేకపోయాడు.
కళావతి : మీ ఇద్దరి విషయం ప్రభావతి తండ్రి యశోవర్ధనుడికి తెలుసా….
ఆదిత్యసింహుడు : లేదమ్మా…నేను కేవలం అతిధిగా మాత్రమే పరిచయం ఉన్నది…మీ ద్వారా సంబంధం మాట్లాడించాలి అన్న ఉద్దేశ్యంతో మా ఇద్దరి విషయం ఆయనకు చెప్పలేదు…..
కళావతి : ఇది కొంచెం మనకు అనుకూలంగా ఉన్నది….ఈ విషయం ఆయనకు తెలియనివ్వకు….(అంటూ రమణయ్య వైపు చూసి) రమణయ్యా…నువ్వు వెళ్ళి యశోవర్ధన మహారాజు గారితో మేము ఆయన పుత్రిక…మా నూతల కోడలు ప్రభావతిని మా మందిరంలో కలుసుకోవాలనుకుంటున్నామని వర్తమానం అందచేసి….ప్రభావతిని వీలైనంత తొందరగా మా సమక్షానికి వచ్చేలా కబురు పంపు…..

దాంతో రమణయ్య అలాగే అని తల ఊపుతూ మహారాణీ కళావతికి అభివాదం చేసి అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోయాడు.
ఇక ఆ మందిరంలో వాళ్ళ ముగ్గురూ మిగిలిపోవడంతో ఎవరికీ ఏం మాట్లాడాలో తెలియక మెదలకుండా ఆసనాల్లో కూర్చుండిపోయారు.
కొద్దిసేపటికి రాకుమారి ప్రభావతి వస్తున్నట్టు సమాచారం అందడంతో కళావతి అప్రమత్తమయింది.
కళావతి : (ఆదిత్యసింహుడి వైపు చూసి) కుమారా….నువ్వు మెదలకుండా ఉండు…
ఆదిత్యసింహుడు అలాగే అన్నట్టు తల ఊపాడు.
అంతలో ప్రభావతి మందిరం లోకి వచ్చి కళావతికి, రత్నసింహుడి పాదాలకు అభివాదం చేసి నిల్చున్నది.
పక్కనే ఆదిత్యసింహుడు కూడా ఉండే సరికి ప్రభావతి మొహం ఆనందంతో వికసించింది.
అదిత్యసింహుడిని చూసిన తరువాత ప్రభావతి వదనంలో తాండవిస్తున్న సంతోషాన్ని చూసి మహారాణీ కళావతికి తన కుమారుడు చెప్పింది సత్యమేనన్న నిర్ధారణకు వచ్చింది.
రత్నసింహుడికి కూడా పరిస్థితి అర్ధమై తన భార్య కళావతి వైపు ఏం చేద్దాం అన్నట్టుగా చూసాడు.
కళావతి తన తొందరపాటుకు చింతిస్తూనే తన భర్త వైపు ఆందోళనగా చూసింది.
ఇంతలో ప్రభావతి ఆనందంతో ఆదిత్యసింహుడి దగ్గరకు వెళ్లబోయింది.
ఆ విషయాన్ని పసికట్టిన మహారాణీ కళావతి వెంటనే అప్రమత్తమై, “ప్రభావతీ….ఆగు,” అన్నది.
దాంతో ప్రభావతి ఒక్కసారిగా ఉలికిపాటుకు గురై ఆమె ఎందుకు ఆగమన్నదో అర్ధం కాక కళావతి వైపు చూసింది.
కళావతి : ప్రభావతీ….నీ వివాహం మా ఆచారం ప్రకారం రాజఖడ్గంతో జరిగింది….అది ఎవరి రాజఖడ్గమో నీకు తెలుసా…
ప్రభావతి : ఇందులో సందేహమేమున్నది అత్తగారూ….అది ఆదిత్యసింహుడిదే కదా…..

ప్రభావతి అలా అనగానే కళావతికి ఒక్క క్షణం ఏం చేయాలో తెలియలేదు.
ఆదిత్యసింహుడు కోపంతో ఎందుకున్నాడో….మహారాణి కళావతి తనను తన భర్త దగ్గరకు వెళ్ళకుండా ఎందుకు ఆపుతున్నదో అర్ధంకాక…అసలు అక్కడ ఏం జరుగుతుందో అర్ధం కాక ప్రభావతికి అయోమయంగా ఉన్నది.
కళావతి : ప్రభావతి…నేను నీకు ఇప్పుడు ఒక ముఖ్యమైన విషయం…అది నీ జీవితానికి సంబంధినది చెబుతున్నాను …జాగ్రత్తగా విను….
ప్రభావతి : చెప్పండి అత్తగారూ….
కళావతి : (ఒక్కసారి గట్టిగా గాలి పీల్చుకుని ఒక్కసారి ఆదిత్యసింహుడి వైపు….ప్రభావతి వైపు చూసి) నీకు వివాహం జరిగింది ఆదిత్యసింహుడితో కాదు….నా రెండవ పుత్రుడు వీరసింహుడితో…..

కళావతి అలా అనగానే ప్రభావతికి ఒక్క క్షణం ఆమె ఏమన్నదో అర్ధం కాలేదు.

అర్ధం అయిన తరువాత ప్రభావతి, “ఏంటి మహారాణీ మీరు అంటున్నది….కాని నేను ఆదిత్యసింహుడితో నా వివాహం జరిగిందనుకున్నాను,” అంటూ ఆదిత్యసింహుడి వైపు బేలగా చూసింది.
కళావతి : మాకు కూడా ఈ యదార్ధము ఇప్పుడే తెలిసింది ప్రభావతి….
ప్రభావతి : అంటె…మీరు మాట్లాడుతున్నది ఏంటో నాకు అవగతం కాలేదు…అసలు ఏం జరిగిందో వివరంగా చెప్పండి…
దాంతో కళావతి జరిగింది మొత్తం వివరంగా ప్రభావతికి చెప్పింది.
పరిస్థితి మొత్తం అర్ధమయిన తరువాత ప్రభావతికి కాళ్ల కింద భూమి కదిలిపోతున్నట్టు అనిపించడంతో కాళ్ళల్లో సత్తువ లేనట్టు అక్కడే ఉన్న ఆసనంలో కూలబడిపోయింది.

ప్రభావతి అలా పడిపోగానే ఆదిత్యసింహుడు కంగారుగా ఆమె దగ్గరకు వెళ్ళబోయాడు.
కాని కళావతి అతన్ని తన కళ్ళతోనే వారిస్తూ ప్రభావతి దగ్గరకు వెళ్ళి అనునయంగా ఆమె భుజం మీద చెయ్యి వేసింది.
దాంతో ప్రభావతి తల ఎత్తి ఆదిత్యసింహుడి వైపు దీనంగా చూసింది.
ఆమె కళ్లల్లో ఆదిత్యసింహుడితో తాను కలలు కన్న వైవాహిక జీవిత సుందర స్వప్న సౌధం కూలిపోయిందన్న భావం కనపడుతున్నది.
పెళ్ళి అయిన తరువాత రోజే ఇంత తీవ్రమైన ఆఘాతం తగులుతుందని ఊహించకపోవడంతో ప్రభావతికి ఏం చేయాలో అర్ధం కావడం లేదు.
ఒకరితో వివాహానికి పూర్వమే పడక సుఖాన్ని పంచుకుని….ఇప్పుడు అతని అన్నకే అనుకోకుందా భార్యగా వెళ్తున్నందుకు ప్రభావతి తనను తానే నిందించుకుంటున్నది.
ప్రభావతి పరిస్థితి అర్ధం చేసుకున్నదానిలా కళావతి, “ఇప్పుడు మనం చేసేదేం లేదు ప్రభావతీ….నీకు శాస్త్రోక్తకంగా నా రెండవ కుమారుడితో వివాహం జరిగిపోయింది….కాబట్టి వివాహానికి ముందు నా చిన్న కొడుకుతో నీ ప్రేమ వ్యవహారం మన నలుగురి మధ్యలో ఉండిపోవడమే ఉత్తమం,” అన్నది.
ప్రభావతి : ఒక్కసారి నాకు చివరిసారిగా ఆదిత్యసింహుడితో ఏకాంతంగా మాట్లాడే అవకాశం ఇస్తారా మహారాణీ….
కళావతి : ప్రభావతీ…ఇది నీ హద్దులకు మించిన కోరిక….
ప్రభావతి : మరి నా వివాహ విషయంలో మీరు హద్దులు మీరడం తప్పుకాదా….

ప్రభావతి అలా అనే సరికి కళావతికి విపరీతమైన కోపం వచ్చింది.
కళావతి : ప్రభావతీ…నీవు నీ అత్తగారితో మాట్లాడుతున్నావన్న విషయం గుర్తు ఉంచుకో…నేను ఏ తప్పు చేయలేదు… ఇక్కడ పొరపాటు జరిగింది….దానికి నేను కూడా చాలా బాధ పడుతున్నాను….
ప్రభావతి :  కాని ఈ పొరపాటు వలన ముగ్గురి జీవితాలు అంధకారం లోకి వెళ్ళాయి మహారాణీ….అయినా నేను ఏమీ కోరరాని కోరిక ఏమీ కోరలేదే…..
రత్నసింహుడు : కళావతీ…జరిగింది దిద్దుకోరాని తప్పు….కాబట్టి ఇంత జరిగిన తరువాత ఒక్కసారి మన కోడలి మాట మన్నిస్తే ఏమయింది….
తన భర్త కూడా అలా అనే సరికి కళావతి ఇక మారు మాట్లాడకుండా అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోయింది.
రత్నసింహుడు కూడా ఒకసారి ఆదిత్యసింహుడి వైపు చూసి రమణయ్యతో పాటు అక్కడ నుండి వెళ్ళీపోయాడు.
ఇక ఆ మందిరంలో ఆదిత్యసింహుడు, ప్రభావతి మాత్రమే మిగిలారు.
ఏకాంతంలో ఉన్న వాళ్ళిద్దరికీ కొద్దిసేపు ఎవరు ఏం మాట్లాడాలో అర్ధం కాలేదు.
వాళ్ళిద్దరూ తమ జీవితం గురించి అనుకున్న మాటలు, పొందుదామనుకున్న ఆనందం అంతా ఆవిరి అయ్యేసరికి ఏ ఒక్కరి నోట్లో నుండి కూడా మాట రావడం లేదు.
ప్రభావతి అక్కడే కూర్చుని ఆదిత్యసింహుడి వైపు చూసింది.
తల్పం మీద కూర్చుని ఉన్న ఆదిత్యసింహుడు ప్రభావతి వైపు చూడలేక తల దించుకుని ఉన్నాడు.
ప్రభావతి మెల్లగా ఆసనంలో నుండి లేచి తడబడుతున్న అడుగులతో ఆదిత్యసింహుడి దగ్గరకు వచ్చి ఎదురుగా నిల్చున్నది.
ఆదిత్యసింహుడు తల ఎత్తి ప్రభావతి కళ్ళల్లోకి చూసాడు.
ఇద్దరి కళ్ళు కన్నీళ్ళతో నిండిపోయి ఉన్నాయి.
ప్రభావతి వణుకుతున్న తన చేతులతో ఆదిత్యసింహుడి మొహాన్ని పట్టుకుని, “ఏంటి ఆదిత్య….ఇలా జరిగింది…ఇంత జరుగుతున్నా నువ్వు మౌనంగా ఎలా ఉన్నావు,” అనడిగింది.
ఆదిత్యసింహుడు : లేదు ప్రభావతి….నాకు ఈ వివాహానికి సంబంధించిన లేఖ కూడా చాలా ఆలస్యంగా అందింది… దాంతో నాకు ఇక్కడకు వివాహానికి పూర్వమే చేరుకోవాల్సిన సమయం కూడా లేదు….వివాహ లేఖ అందిన వెంటనే బయలుదేరాను….
ప్రభావతి : ఇప్పుడు ఏం చేద్దాము…..

ఆదిత్యసింహుడు : నీకు మా అన్నగారితో వివాహం అయిపోయినది ప్రభా…ఇప్పుడు మనం చేయగలిగిందేమీ లేదు….
ప్రభావతి : మరి మనం వివాహానికి పూర్వమే పడక మీద ఒకటయ్యాం….ఆ విషయం ఎలా మరిచిపోవాలి….నీతో పడక సుఖం అనుభవించి….ఇప్పుడు నీ అన్నతో సంసారం ఎలా చేయమంటావు….
ఆదిత్యసింహుడు : తప్పకు ప్రభావతీ…పరిస్థితులు అనుకూలించనప్పుడు….పరిస్థితులకు తగ్గట్టు వెళ్ళడమే….
ప్రభావతి : అలా అంత కఠినంగా ఎలా మాట్లాడగలుగుతున్నావు….
ఆదిత్యసింహుడు : మరి ఏం చెయమంటావు…ఇపుడు నీ కోసం మా తల్లితండ్రుల మీద తిరుగుబాటు చేయమంటావా… దీనివలన మీ రాజ్యానికి, మా రాజ్యానికి ఎంత అప్రతిష్టో తెలుస్తుందా…..
ప్రభావతి : మీ మగవాళ్ళు మార్చుకున్నంత తొందరగా మా ఆడవాళ్ళు మనసులు మార్చుకోలేరు రాకుమారా… ఇంతకు ముందు దాకా ఒకరిని భర్తగా ఊహించుకుని సర్వస్వం అర్పించుకున్న తరువాత….ఇప్పుడు ఇంకొకరిని వివాహం చేసుకోవండం….నిజాన్ని దాచిపెట్టి అతనితో కాపురం చేయడం ఎంత కష్టమో మీకు తెలియదు…..
ఆదిత్యసింహుడు : నీ బాధ నాకు అర్ధమవుతున్నది ప్రభావతి….కాని పరిస్థితి చేయి దాటి పోయింది….
దాంతో ఇద్దరూ కొద్దిసేపు మెదలకుండా ఉన్నారు.
తరువాత ప్రభావతి ఒక నిర్ణయానికి వచ్చినట్టుగా తల ఊపుతూ ఆదిత్యసింహుడి వైపు చూసి….
ప్రభావతి : సరె…నువ్వు చెప్పినట్టే చేస్తాను….కాని ఒక్క షరతు…

పద్మ : మీకు నచ్చినందుకు చాలా సంతోషంగా ఉన్నది ప్రభూ….ఇక లోపలికి దయ చేస్తే….మీరు విశ్రాంతి తీసుకుందురు గాని….

ఆదిత్యసింహుడు : సరె….పద….
ఇద్దరూ లోపలికి వెళ్లారు.
పద్మ ఆ భవంతిలోని విశాలమైన గదిలోకి తీసుకెళ్ళింది.
ఆ గది మధ్యలో పెద్ద హంసతూలికా తల్పం…దాని పక్కనే చిన్న బల్ల మీద పళ్ళు, పాలు, మంచినీళ్ళు, మదిర…అంతా సుందరంగా అమర్చిఉన్నాయి.
పద్మ : ఇది మీ శయ్యామందిరం ప్రభూ….మీకు ఏమైనా కావాలంటే సెలవిస్తే వాటిని మీ ఇష్టానికి తగ్గట్టుగా చేరేలా చూస్తాను….
ఆదిత్యసింహుడు : మీ రాజ్యపు అతిధి మర్యాద చాలా బాగున్నది పద్మ….మేము చాలా సంతోషంగా ఉన్నాము…
పద్మ : చాలా ధన్యురాలము ప్రభూ….
ఆదిత్యసింహుడు : సరె….ఇప్పుడు ప్రభావతితో పాటుగా మా రాజ్యానికి నువ్వు కూడా వస్తున్నావా….
పద్మ : (ఒక గ్లాసులో మదిరను పోస్తూ) అంతే కదా ప్రభూ….రాకుమారితో పాటే నేను….ఇంకా దాదాపు యాభై మంది పరిచారికలం వస్తున్నాము….

ఆదిత్యసింహుడు : అందరి సంగతి మాకెందుకు పద్మా….నువ్వు వస్తున్నావు కదా….
పద్మ : (చిన్నగా నవ్వుతూ ఆదిత్యసింహుడి దగ్గరకు వచ్చి మదిర గ్లాసుని అతని చేతికి ఇస్తూ) ఈ దాసీ మీద అంత మక్కువ ఏంటి ప్రభూ…..మాలాంటి వారి మీద మీలాంటి రాకుమారుల చూపు పడటమే మా అదృష్టంగా భావిస్తాము… అలాంటిది మీరు నా మీద….(అంటూ ఇక మాట్లాడలేకపోయింది.)
ఆదిత్యసింహుడు : (ఆమె చేతిలో మదిర గ్లాసుని అందుకుని తాగుతూ) మరి….ఇంత అందమైన పరిచారిక మా రాజభవనంలో లేకపోతే ఎలా….(అంటూ ఇంకో చేత్తో ఆమె చెయ్యి పట్టుకుని మీదకు లాక్కున్నాడు.)
పద్మ : మీరు ఏంటి ప్రభూ….అందమైన రాకుమారిని వదిలేసి…నామీద మోజు పడ్డారు…(అంటూ ఆదిత్యసింహుడి మీద పడింది.)
అలా పడటంతో ఆదిత్యసింహుడి చేతిలో ఉన్న మదిర పద్మ మీద పడింది.
ఆదిత్యసింహుడు : రాచకన్యల కన్నా మీలాంటి పల్లెటూరి అందాలు ఎప్పుడో కాని దొరకవు…
పద్మ : హా…..చూడండి ప్రభూ….మదిర మొత్తాన్ని మీద పోసేసారు….
పద్మ తన పైటను తీసి తన ఒంటి మీద పడిన మదిరను పైటతో తుడుచుకుంటున్నది.
భుజం మీద నుండి పైటను తీయడంతో ఆమె రవికలో నుండి ఆమె సళ్ళు కొబ్బరిబోండాల్లా ఆమె కదిలకలకు అణుగుణంగా ఊగుతున్నాయి.
వాటిని అలా చూసిన ఆదిత్యసింహుడు తన చేతిలో ఉన్న మదిర గ్లాసుని పక్కన పెట్టి ఒక చేత్తో పద్మ నడుముని పట్టుకుని దగ్గరకు లాక్కుని, “ఇక్కడ నేను ఉండగా నీ పైటతో శుభ్రం చేసుకోవాలసిన అవసరం ఏమున్నది,” అంటూ తన నాలుకతో ఆమె రవిక పైభాగాన తడిగా ఉన్న మదిరను నాకుతున్నాడు.

పద్మ కూడా ఆదిత్యసింహుడి తన మీద చెయ్యి వేసి జుట్టు లోకి వేళ్ళు పోనిచ్చి నిమురుతూ తన సళ్ల కేసి అదుముకుంటున్నది.
అలా కొద్దిసేపు ఆదిత్యసింహుడు ఆమె రవిక పైన మదిరను నాకేసిన తరువాత పద్మ అతని ఒళ్ళో నుండి లేచి, “మదిరను ఇస్తాను ప్రభూ…ఆస్వాదించండి…నేను ఇక్కడే ఉంటాను,” అంటూ పక్కకు తిరిగి గ్లాసులో మదిరను పోస్తున్నది.
పద్మని అలా వెనక వైపునుండి చూస్తుంటే ఆదిత్యసింహుడికి చాలా కసిగా ఉండటంతో తన తల్పం మీద నుండి లేచి తన ఒంటి మీద వస్త్రాలు అన్నీ విప్పేసి ఆమెను వెనక నుండి కౌగిలించుకున్నాడు.
అలా కౌగిలించుకోగానే ఆదిత్యసింహుడి మడ్డ తన పిర్రల మధ్య గట్టిగా గుచ్చుకోవడంతో తన వెనకాల ఆదిత్యసింహుడు నగ్నంగా ఉన్నాడని పద్మకు అర్ధమైపోయింది.
ఆదిత్యసింహుడు రెండు చేతులతో పద్మ నడుముని పట్టుకుని నిమురుతూ ఒక చేతిని ముందుకు పోనిచ్చి పొత్తి కడుపుని నిమురుతూ ఆమె తలలో పెట్టుకున్న మల్లెపూల వాసన పీలుస్తున్నాడు.
పద్మ సిగ్గుపడుతూ తల వంచుకుంటుంటే ఆదిత్యసింహుడు వెనక నుండి ఆమె చెవి వెనక ముద్దు పెట్టుకుంటూ నాలుకతో మెల్లగా నాకుతూ, “ఇంత సిగ్గు దేనికి…చాలా అందంగా ఉన్నావు,” అన్నాడు.
ఆదిత్యసింహుడి మాటలకు పద్మ నిజంజానే సిగ్గుపడుతూ తన చేతిలో గ్లాసుని అతనికి ఇస్తూ, “ముందు ఈ మదిరని తాగండి,” అన్నది.
అలా అంటున్నప్పుడు పద్మ మాటలు తడబడుతున్నాయి.

పద్మ అలా సిగ్గు పడుతుంటే ఆదిత్యసింహుడు తనకు వస్తున్న నవ్వుని ఆపుకుంటూ పొత్తి కడుపు మీద ఉన్న తన చేతిని పైకి జరిపి రవిక మీదే ఆమె సళ్ళను నిమురుతూ, “నాకు ఇప్పుడు మదిర కన్నా….వీటి నుండి వచ్చే పాలను తాగాలని ఉన్నది,” అంటూ భుజం మీద ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.
పద్మ మెల్లగా మూలుగుతూ, “వాటి నుండి వచ్చే వాటిని తరువాత తాగుదురు గాని ప్రభూ….ముందు వీటిని తాగండి,” అంటూ తన చేతిలో గ్లాసుని చూపించింది.
“కాని ఇప్పుదు నీ అందం ముందు ఆ మదిర తాగినా నాకు మత్తు ఎక్కదు పద్మా….నీ అందాల మధువుని తాగాలని ఉన్నది,” అంటూ ఆదిత్యసింహుడు తన చేతులతో పద్మ సళ్ళను పట్టుకుని చిన్నగా నొక్కాడు.
దాంతో పద్మ మత్తుగా మూలుగుతూ ఆదిత్యసింహుడి కౌగిలి నుండి విడిపించుకుని అతనికి దూరంగా జరిగి తన చేతిలో గ్లాసుని అందిస్తూ, “తాగండి ప్రభూ,” అంటూ నవ్వింది.
ఆదిత్యసింహుడు ముందుకు వచ్చి పద్మని దగ్గరకు లాక్కుని ఆమె చేతిలోని గ్లాసుని పట్టుకుని మెల్లగా ఆమె పెదవులకు ఆనించి, “ముందు నువ్వు తాగు,” అన్నాడు.  

పద్మ తన ఎర్రటి పెదవులను తెరిచి ఆదిత్యసింహుడి కళ్ళల్లోకి చూస్తూ ఒక గుక్క తాగింది.

ఆదిత్యసింహుడు మదిర గ్లాసుని పక్కన పెట్టి, “దీని సంగతి తరువాత చూద్దాం,” అన్నాడు.
పద్మ : ఆహా….అలా అయితే ప్రశాంతంగా నిద్ర పోండి…రాత్రికి మిమ్మల్ని ప్రభావతి రాకుమారి గారు తన మందిరానికి తీసుకురమ్మన్నారు….(అన్నది కొంటెగా…)
ఆదిత్యసింహుడు : ప్రభావతి మందిరానికి వెళ్ళడానికి చాలా సమయం ఉన్నది పద్మా….అప్పటి వరకు ఈ విరహాన్ని నీవు చల్లార్చు….(అంటూ పద్మ నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి దగ్గరకు లాక్కుని గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు.)
దాంతో ఆదిత్యసింహుడి మడ్డ పద్మ బొడ్డు దగ్గర గట్టిగా గుచ్చుకున్నది.

పద్మ కూడా తన బొడ్డు దగ్గర ఇంకా గట్టిగా గుచ్చుకునేట్టుగా ఆదిత్యసింహుడిని తనకేసి అదుముకుంటూ, “మీ వరస చూస్తుంటే…మీ వేడిని నేను చల్లార్చినా….ప్రభావతి గారి దగ్గరకు వెళ్ళేసరికి ఇంకా ఎక్కువైతుందేమో,” అన్నది.
ఆదిత్యసింహుడు : అది ఎలా….ఇపుడు వేడి చల్లార్చితే అప్పుడు ప్రశాంతంగా హాయిగా ఉంటుంది….(అంటూ తన చేతులను కిందకు జరిపి పద్మ పిర్రలను పట్టుకుని గట్టిగా పిసికాడు.)
పద్మ : అబ్బా….మెల్లగా ప్రభూ….
ఆదిత్యసింహుడు : వీటిల్ని చూస్తుంటే నెమ్మదిగా అన్న మాట గుర్తు రావడం లేదు….కసిగా పిసికేయాలనిపిస్తున్నది…
పద్మ : ఈ ఆవేశాన్ని కొంచెం ప్రభావతి గారి దగ్గర కూడా చూపించండి….
ఆదిత్యసింహుడు : పభావతిని చూడగానే ఆవేశం దానంతట అదే వస్తుంది పద్మా…దాని గురించి నువ్వేం కంగారుపడకు….
పద్మ : నిజమే ప్రభూ….ఇప్పుడు ఆమె మీ ప్రియురాలు కాదు….మీ అన్నగారి భార్య….దాంతో కసి సహజంగానే ఎక్కువగా ఉంటుంది….(అంటూ ఆదిత్యసింహుడు తన పిర్రలని పిసుకుడిని ఆస్వాదిస్తున్నది.)
ఆదిత్యసింహుడు : మీ ఆడవాళ్ళతో మాట్లాడటం చాలా కష్టం…..
పద్మ : అదేం లేదు ప్రభూ….నేను మగవారి సహజమైన స్వభావాన్ని చెప్పాను అంతే….మీ మనసు నొప్పించి ఉంటే క్షమించండి….
ఆదిత్యసింహుడి ఏమీ మాట్లాడకుండా ఆమె భుజం మీద ఉన్న పైటని కిందకు జార్చాడు.
దాంతో పద్మ సళ్ళు పలచటి రవికలో కోరికతో పొంగి ముచ్చికలు బిరుసెక్కి ఆమె రవికను చీల్చుకుని వస్తాయా అన్నట్టు ఉన్నాయి.
రవికలో నుండి పొంగుకొస్తున్న పద్మ బిగుతైన సళ్లను చూసిన ఆదిత్యసింహుడు ఇంకా కసెక్కిపోతూ తన చేతులతో ఆమె రెండు సళ్లను నిమురుతూ బొటనవేళ్లతో చిన్నగా గిల్లుతూ, “ఏమున్నాయే….వీటి ఒత్తిడికి నీ రవిక చినిగిపోతుందేమో అనిపిస్తుంది,” అన్నాడు.
పద్మ వేడిగా నిట్టూరుస్తూ, “మీ చేతులు పడగానే అలా పొంగుతున్నాయి ప్రభూ,” అన్నది.
ఆదిత్యసింహుడు తన వేళ్లతో పద్మ ముచ్చికలను రవిక మీదే పట్టుకుని నలుపుతూ మెల్లగా లాగుతున్నాడు.

పద్మ గట్టిగా మూలుగుతూ, “అబ్బా…ప్రభూ…మెల్లగా….అలా రెచ్చగొట్టకండి,” అంటూ మత్తుగా కళ్ళు మూసుకున్నది.
ఆదిత్యసింహుడు : మరి నీ సళ్ళు ఇంత కసిగా కళ్ళ ముందు కనిపిస్తుంటే నలపకుండా ఎలా ఉంటాము….(అంటూ తన రెండు చేతులతో పద్మ సళ్ళను గట్టిగా పిసుకుతూ) ఈ రవిక చాలా ఇబ్బంది పెడుతున్నది….విప్పేయ్…..
పద్మ : మీకు ఏది అడ్డుగా ఉంటే వాటిని మీ అడ్డు తొలగించండి ప్రభూ….మీకు అడ్డేమున్నది….(అంటూ వెనక్కు అడుగు వేసింది.)
కాని ఆదిత్యసింహుడు వెంటనే తన చేతులతో పద్మ చీరను పట్టుకుని లాగాడు.
దాంతో పద్మ రెండు సార్లు గిర్రున తిరిగి తల్పం మీద పడిపోయింది.
పద్మ ఒంటి మీద ఉండాల్సిన చీర ఆమె ఒంటి మీద నుండి ఊడిపోయి ఆదిత్యసింహుడి చేతిలోకి వచ్చింది.
అలా పద్మ తల్పం మీద పడటంతో ఆమె లంగా కూడా తొడల పైదాకా జరిగడంతో ఆదిత్యసింహుడి కళ్ళార్పకుండా ఆమె తొడల వైపు చూస్తున్నాడు.
ఆదిత్యసింహుడి చూపు ఎక్కడ ఉన్నదో అర్ధం అయిన పద్మ సిగ్గుపడుతూ తన లంగాని కిందకు జరుపుకున్నది.
కాని ఆదిత్యసింహుడు ముందుకు వచ్చి ఆమె నడుము చుట్టూ ఉన్న లంగా బొందు లాగేసి ఆమె కాళ్ళ నుండి తప్పించాడు.
దాంతో పద్మ తల్పం మీద తన ఒంటి మీద రవికతో వయ్యారంగా పడుకుని ఉన్నది.
మందిరంలోకి నేరుగా పడుతున్న సూర్యకిరణాల వెలుగులో పద్మ నడుము కింద భాగం నగ్నంగా ఉండటంతో సన్నటి చిరుచెమటతో మెరిసిపోతున్నది.
పద్మను అలా తల్పం మీద వయ్యారంగా చూసేసరికి ఆదిత్యసింహుడి మడ్డ ఇంకా గట్టిపడి పైకి లేచి అతని కదలికలకు అణుగుణంగా పైకి కిందకు ఊగుతున్నది.
ఆదిత్యసింహుడి మడ్డని పద్మ కన్నార్పకుండా అలాగే చూస్తూ, “ఏంటి ప్రభూ….మరీ ఇంత మొరటుగానా,” అంటూ ఆయాసపడిపోతున్నది.
పద్మ అలా ఆయాసపడిపోతుంటే ఆమె ఊపిరికి అణుగుణంగా రవికలో నుండి పైకి కిందకు ఊగుతున్న ఆమె సళ్ళను చూసి ఆదిత్యసింహుడు తల్పం దగ్గరకు వచ్చి, “కళ్ళ ఎదురుగా ఇన్ని అందాలు రెచ్చగొడుతుంటే ఎలా ఆగమంటావు,” అంటూ తన రెండు చేతులతో ఆమె సళ్ళను పట్టుకుని పిసుకుతూ, “మధ్యలో ఈ రవిక కూడా అడ్డం దేనికి….తీసెయ్,” అంటూ రవిక మీద చెయ్యి వేసాడు.
అప్పటికే పద్మ సళ్ళు కోరికతో ఉప్పొంగిపోయి ఉండటంతో ఆమె రవిక ముడి ఇంకా బిగుసుకుపోయింది.
పద్మ సళ్ళు కోరికతో ఉబ్బెక్కిపోయి రవికలో నుండి బయటకు దూకడానికి విపరీతమైన ప్రయత్నం చేస్తున్నాయి.
అంతలోనే పద్మ ఇక ఏమాత్రం ఆలస్యం తట్టుకోలేనట్టు ఆదిత్యసింహుడి వైపు మత్తుగా చూస్తూ, “త్వరగా విప్పేయండి ప్రభూ…ఆగలేకపోతున్నా,” అన్నది.
పద్మ అలా ఆయసపడుతూ ఉంటే సళ్ళు కూడా పైకి కిందకు ఎగిరెగిరిపడుతున్నాయి.
ఆదిత్యసింహుడు కళ్లార్పకుండా ఆమె సళ్లను అలాగే చూస్తూ రవిక మీదే ఆమె కుడి ముచ్చికను వేళ్లతో పట్టుకుని చిన్నగా నలిపాడు.

twitter link

 

Also Read

కలసి వచ్చిన అదృష్టం

నా మాలతీ 

ఉన్నది ఒక్కటే జిందగీ 

Avanthipura Simhasanam – 10, అవంతీపుర సింహాసనం ,Telugu Boothu Kathalu

Tags

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Verification: f45dbc2ded1d3095
Close
Close

Adblock Detected

Please consider supporting us by disabling your ad blocker
%d bloggers like this: