Avanthipura Simhasanam

Avanthipura Simhasanam – 15 | అవంతీపుర సింహాసనం | Telugu Boothu Kathalu

Avanthipura Simhasanam - 15 | అవంతీపుర సింహాసనం | Telugu Boothu Kathalu

Avanthipura Simhasanam – 15 | అవంతీపుర సింహాసనం | Telugu Boothu Kathalu

prasad_rao16

Avanthipura Simhasanam | అవంతీపుర సింహాసనం | Telugu Boothu Kathalu
Avanthipura Simhasanam | అవంతీపుర సింహాసనం | Telugu Boothu Kathalu
విక్రమవర్మ : అవును జలజ…ఆ గుళికలను ఉపయోగించడం వలన ఒక మనిషి మనసులో ఉన్న రహస్యం మొత్తం బయటకు వస్తుంది…దానితో నిజంగా స్వర్ణమంజరి మా సహాయం కోరి ఇతన్ని నిజంగా పంపించిందా లేదా అని వివరంగా తెలుస్తుంది కదా…..

జలజ : కాని మహారాజా….దానికోసం నేను అతనితో రాత్రంతా గడపాల్సి వస్తుంది….పక్కలో పడుకోవాల్సి ఉంటుంది కదా…..
విక్రమవర్మ : అది మాకు తెలియనిది కాదు జలజా….ఇంతకు ముందు నీవు చాలా సార్లు ఇలాంటి పనులు చేసావు కదా….ఇప్పుడు కొత్తగా మాట్లాడతావేంటి….
జలజ : అదికాదు ప్రభూ…..
విక్రమవర్మ : నీ హద్దులు నువ్వు తెలుసుకో జలజా….నువ్వు కేవల మా దాసీవి మాత్రమే….దాసీకి చెప్పిన పని చేయడం తప్పించి స్వాతంత్రం ఉండదు…..
జలజ : సరె ప్రభూ….(ఇక చేసేది లేక ఒప్పుకున్నది.)
విక్రమవర్మ : సరె….(అంటూ తన ఆసనంలో నుండి లేచి అక్కడ ఉన్న చిన్న పెట్టెలో ఉన్న రెండు గుళికలను తీసి జలజకు ఇస్తూ) కార్యం జాగ్రత్తగా చేసుకుని…ఆ దూత నిజం చెబుతున్నాడా లేదా….అనేది తెలుసుకో…
జలజ సరె అని తల ఊపుతూ విక్రమవర్మ దగ్గర నుండి ఆ గుళికలను తీసుకుని తన దుస్తుల్లో దాచుకుని అక్కడ నుండి బయలుదేరింది.
********
జలజ అక్కడ నుండి నేరుగా అంతఃపురానికి వెళ్ళింది.
అప్పటికే విక్రమవర్మ భార్య పద్మిని తన మందిరంలో కూర్చుని జలజ రాక కోసం ఎదురుచూస్తున్నది.
అలా చూస్తున్న పద్మినికి ఎదురుగా ఏదో ఆలోచిస్తూ దిగాలుగా వస్తున్న జలజను చూసి ఏదో జరిగిందని మాత్రం బాగా అర్ధమయింది.
పద్మిని : ఏంటే….జలజా….అలా ఉన్నావు….రాజు గారు ఏమన్నారు….
జలజ : ఏం లేదమ్మా….మహారాజు గారు చాలా అత్యవసర సమావేశంలో తలమునకలై ఉన్నారు….(అంటూ విషయం మొత్తం చెప్పింది.)
పద్మిని : అయితే స్వర్ణమంజరి దగ్గర నుండి దూత వచ్చాడన్నమాట…కాని సమస్య చాలా గంభీరమైనదిలా ఉన్నది…
జలజ : అవునమ్మా….ఇప్పుడు రాజు గారు నన్ను అతనితో గడిపి విషయం రాబట్టమని ఈ గుళికలను ఇచ్చారు…
పద్మిని : సరె….కానివ్వు….ఇంతకు రాజుగారు ఎప్పుడు వస్తానన్నారు….
జలజ : అంతరంగిక సమావేశాలు అయిపోయాయి రాణి గారు…మరి కొద్దిసేపట్లో వస్తారనే అనుకుంటున్నా….
పద్మిని : సరె…నువ్వు వెళ్ళి ఆ పని పూర్తి చేయ్…..
జలజ : అమ్మా…..
పద్మిని : ఏంటే…చెప్పు….
జలజ : అమ్మా….అదీ…అ….దీ….ఇక నుండి నన్ను ఇలాంటి పనులకు పంపించొద్దమ్మా….(అంటూ పద్మిని ఏమంటుందో అని భయం భయంగా ఆమె వైపు చూస్తున్నది.)
అప్పటికే జలజ మాటలు వినగానే పద్మిని కళ్ళు కోపంతో ఎర్రబడ్డాయి.
అది చూసిన జలజ నిలువెల్లా ఒణికిపోతున్నది.
పద్మిని : (కోపంగా జలజ వైపు చూస్తూ) ఏంటే….ఏం మాట్లాడుతున్నావో తెలుస్తుందా….దాసివి…దాసిలాగా చెప్పిన పని చేయి….
జలజ : అది కాదు మహారాణీ….ఇక నాకు విముక్తి లేదా…..
పద్మిని : నీ దాసిత్వం మా దయాదాక్షిణ్యాల మీద ఆధారపడి ఉంది….మాకు నచ్చితే నిన్ను విముక్తి చేస్తాం….లేదా నువ్వు బ్రతికినంత కాలం మాకు దాసీగా ఉండాల్సిందే….ముందు వెళ్ళి పని చేసుకురా….(అంటూ గట్టిగా అరిచింది.)
ఇక ఆమెతో మాట్లాడటం వలన ఇంకా ప్రమాదం అని ఊహించిన జలజ తన తలరాతకు తానే తిట్టుకుంటూ అక్కడ నుండి బయలుదేరి రమణయ్య బస చేసిన అతిథిగృహానికి వెళ్ళింది.
******
అప్పటికే రమణయ్య అతిధి గృహంలో బస చేసిన తరువాత తన పరివారాన్ని పిలిచి విషయాలను అడిగాడు.
వచ్చిన పరివారంలో ఒకతను రాజసభలో విక్రమవర్మ, జలజ మాట్లాడుకున్న మాటలను రహస్యంగా విని మొత్తం పూసగుచ్చినట్టు రమణయ్యకు చెప్పాడు.
అంతా విన్న తరువాత రమణయ్య చిన్నగా నవ్వుతూ, “అయితే మహారాజు గారికి ఇంకా మన మీద నమ్మకం కుదరలేదన్న మాట…సరె…” ఆంటూ ఒక్క నిముషం ఆలోచించి తన పరివారంలో ఉన్న ఒక ఆమెని చూసి, “చూడు… ఆ జలజ వచ్చి తన కార్యం….అంటే….ఆ గుళికలను మదిరలో కలిపిన తరువాత ఆమె గమనించకుండా ఆ మదిర గ్లాసుని మార్చే భాధ్యత నీది,” అన్నాడు.
ఆ మాట వినగానే ఆవిడ అలాగే అన్నట్టు తల ఊపి ఆ మందిరంలో ఎవరికి కనిపించకుండా దాక్కున్నది.
రమణయ్య మిగతా వాళ్లతో చేయాల్సిన పనులు గురించి చర్చించుకుంటున్నారు.
అప్పుడే చేతిలో మదిరపాత్రతో వయ్యారంగా తన నడుముని ఊపుకుంటూ జలజ మందిరంలోకి అడుగుపెట్టింది.
జలజ లోపలికి రావడం గమనించిన రమణయ్య తన కంటి సైగతోనే తన వాళ్ళను మెదలకుండా ఉండమని సైగ చేసాడు.
జలజ వయ్యారంగా నడుచుకుంటూ రమణయ్య దగ్గరకు వచ్చి అభివాదం చేసింది.
రమణయ్య ఆమె వైపు ప్రశ్నార్ధకంగా చూస్తూ, “ఎవరు….ఇక్కడకు ఎందుకు వచ్చావు,” అనడిగాడు.
జలజ : నా పేరు జలజ అండీ….నేను విక్రమవర్మ రాణిగారి పద్మిని దేవి గారి ప్రియ సఖిని….రాజు గారు నన్ను మీ సపర్యల కోసం ప్రత్యేకంగా నియమించారు….(అంటూ తన చేతిలో ఉన్న మదిర పాత్రని అక్కడ పక్కనే ఉన్న బల్ల మీద పెట్టింది.)  దానితో పాటే ఆ ఉద్యానవనం మధ్యలో చిన్న కొలను….దాని మధ్యలో శిలని మలిచి అందమైన అమ్మాయి బొమ్మ నిలబెట్టి ఉండటం గుర్తుకొచ్చింది.

కాని రమణయ్య ఇంకా జలజ వైపు సందేహంగా చూస్తూ, “నువ్వు చెప్పింది నిజమే కదా,” అనడిగాడు.
జలజ వెంటనే రమణయ్య కళ్ళల్లోకి చూస్తూ, “నా కొడుకు మీద ఒట్టేసి చెబుతున్నా…నేను నిజమే చెబుతున్నా,” అంటూ మత్తుతో మూసుకుపోతున్న కళ్ళను బలవంతంగా తెరిచి చూస్తున్నది.
అంత మత్తులో అబధ్ధం చెప్పడం సాధ్యం కాదని రమణయ్యకు అర్ధమవడంతో సంతోషంగా జలజను వెనక నుండి తన చేతులతో ఆమె నడుముని చుట్టేస్తూ గట్టిగా హత్తుకున్నాడు.
రమణయ్య తన మడ్డతో జలజ మెత్తటి పిర్రల మధ్యలో గట్టిగా గుచ్చుతూ రెండు చేతులతో ఆమె నడుముని పట్టుకుని పిసుకుతూ….మెడఒంపులో తల పెట్టి ముద్దులు పెడుతూ….జలజని ఒక్కసారిగా తల్పం మీదకు తోసాడు.
దాంతో జలజ వెల్లకిలా తల్పం మీద పడటంతో ఆమె లంగా తొడల మీదకు వెళ్ళిపోయింది…..అరటి బోదేల్లాంటి ఆమె తొడలు…బరువైన సళ్ళు చిన్నగా ఒక్కసారిగా పైకి కిందకు ఊగాయి.
జలజని అలాగే పైనుండి కింద దాకా కన్నార్పకుండా చూస్తూ ఆమె పాదాల దగ్గరకు చేరి పాదాలను చేతులలోకి తీసుకుని ముద్దులు పెడుతున్నాదు.
ఆమె నున్నని కాలి పిక్కలు నిమురుతూ అక్కడ నాలుకతో రాస్తూ ఆమె మోకాళ్ళ వెనుక నోటితో మెత్తగా అదిమాడు.
దాంతో జలజకు ఒక్కసారిగా ఒళ్ళు జలదరించినట్టు వణికిపోయింది.
జలజ మత్తుగా మూలుగుతూ, “రమణయ్య గారూ….ఏం చేస్తున్నారు….ఎక్కడెక్కడో….ఏదో చేస్తున్నారు,” అన్నది.
జలజ ఒళ్ళంతా ఒక రకమైన తమకంతో వణికిపోతూ చెమటతో తడిచిపోతున్నది.
రమణయ్య తన రెండు చేతులతో జలజ భుజాలను పట్టుకుని వెనక్కు తిప్పాడు.
జలజ ఇసుక తిన్నెల్లాంటి తన పిర్రలను వయ్యారంగా ఊపుతూ ఒంటికి హత్తుకొన్న ఉల్లిపొర లాంటి చీరలో భారమైన పిర్రలను పైకి కిందకు కదిలిస్తూ వెనక్కు తిరిగింది.
అలా పైకి కిందకు ఊగుతున్న జలజ పిర్రల్ని రమణయ్య కన్నార్పకుండా చూస్తూ వాటిని తన రెండు చేతులతో సాధ్యమైనంత గట్టిగా మర్ధిస్తున్నాడు.
జలజ కట్టుకున్న చీరలో ఆమె పిర్రల ఆకారం ప్రత్యేకంగా కనిపిస్తున్నాయి.
ఆమె నడుము నుంచితొడల వరకు పలుచటి చీరలో చూస్తుంటే ఇక రమణయ్యకు తట్టుకోవడం చేత కావడం లేదు.
దానికి తోడు చీర జలజ పిర్రల మధ్యలోకి వెళ్ళి చీలిక స్పష్టంగా కనిపిస్తుండటంతో రమణయ్య వెర్రిక్కెపోయి ఆమెను దగ్గరకు లాక్కుని తన పెదవులతో జలజ ఎర్రటి పెదవులను మూసేసి ఆమె కింద పెదవిని నోట్లోకి తీసుకుని చీకుతున్నాడు.
అలా జలజ పెదవులను చీకుతూనే నెమ్మదిగా విడి వడి ఉల్లి పొర లాంటి ఆమె చీరని ఒంటి నుండి వేరు చేసి కిందకు విసిరేసాడు.
ఏ ఆఛ్చాదనా లేని జలజ భారీ సళ్ళు తన ఛాతీకి గట్టిగా హత్తుకునే సరికి రమణయ్యకు మతి తప్పిపోతున్నది.
గవాక్షం (కిటికీ) లోనుండి వస్తున్న చల్లటి గాలికి జలజ సళ్ళు బిరుసెక్కి….కోరికతో ఆమె ముచ్చికలు నిక్కబొడుచుకుని రమణయ్య ఛాతీ మీద రంధ్రాలు పడతాయా అన్నట్టు ఉన్నాయి.
రమణయ్యకు మాత్రం జలజ భారీ సళ్ళను చూస్తుంటే పిచ్చెక్కినట్టు అయిపోయి….ఇక ఆగలేక ఆమె ఒంటి మీద మిగిలి ఉన్న చీర, లంగా కూడా తీసేసి నగ్నంగా చేసాడు.
తల్పం మీద ఒయ్యారంగా…ఒంటి మీద నూలుపోగు లేకుండా నగ్నంగా పడుకుని ఉన్న జలజను చూస్తూ రమణయ్య తన ఒంటి మీద బట్టలు విప్పేసి ఆమె దగ్గరకు వచ్చాడు.
రమణయ్య తన దగ్గరకు బట్టలు విప్పేసి వస్తుండటం చూసి జలజకు అంత మత్తులో కూడా సిగ్గు ముంచుకు వచ్చి బోర్లా పడుకుని తలగడలో తల దాచుకున్నది.
రమణయ్య అప్పటికే నిగిడి ఉన్న తన మడ్డను చేత్తో నలుపుకుంటూ ఇసుకతిన్నెల్లాంటి జలజ పిర్రల్ని చూస్తూ ఆమె పక్కకి వచ్చాడు.
రమణయ్య తన మీదకు రావడంతో అతని మడ్డ తన పొత్తికడుపుకి గట్టిగా తగలడం జలజకి తెలుస్తున్నది.
రమణయ్య తన చేతిని జలజ సళ్ళ మీద వేసి పిసుకుతూ….ముచ్చికలను వేళ్లతో నలుపుతుంటే….మదిర మత్తులో ఉన్న జలజకు ఒంట్లో కామనాడులన్ని పురెక్కిపోయి ఆమె పూకులో రసాలు ఆగకుండా ఊరుతున్నాయి.
తనతో ఎవరూ ఇంత ప్రేమగా….మెల్లగా ఎవరూ ప్రవర్తించకపోవడంతో జలజ కూడా మనస్పూర్తిగా రమణయ్యతో సహకరిస్తున్నది.
రమణయ్య తన పనితనాన్ని జలజ ఒంటి మీద చూపిస్తూ ఒక చేత్తో సళ్లను పిసుకుతూ….ఇంకో చేతిని కిందకు పోనిచ్చి జలజ తొడల మధ్య నిమురుతున్నాడు.
మొదటిసారి మనస్పూర్తిగా జలజ కామక్రీడలో పాల్గొనడంతో తన ఒంటి మీద పరాయి మగాడి చేతులు ఎక్కడ బడితే అక్కడ తగులుతుంటే ఆమె ఊపిరి భారంగా మారుతున్నది.
“ఏమున్నాయే నీ సళ్ళు….నీ బిగువు …నీ పొంకం…ఎవరి దగ్గర ఎక్కడున్నాయి…ఇంత కసిగా ఎలా ఉన్నావే,” అంటూ జలజ చెవిలో గుసగుసలాడాడు రమణయ్య.
రమణయ్య చర్యలకు జలజకు తెలియకుండానే ఆమె సళ్ళు గట్టిపడుతూ….ముచ్చికలు బిరుసెక్కుతున్నాయి.
జలజ మత్తుగా కళ్ళు మూసుకుని, “అబ్బా….ఇలా చంపుతున్నారేంటి రమణయ్య గారు…” అంటూ మూలుగుతూ తన చేత్తో అతని వీపు మీద నిమురుతూ దగ్గరకు లాక్కుంటున్నది.
రమణయ్య తన పెదవులను జలజ మెడ ఒంపులో దూర్చి తడి ముద్రలు వేస్తూ నాలుకతో నాకుతూ….చేత్తో ఆమె తొడల మధ్య నిమురుతూ…వేలితో జలజ పూకు పెదవుల మీద పైనుండి కిందకు రాపాడిస్తున్నాడు.
జలజ కూడా తన చేతులతో రమణయ్య తలను పట్టుకుని దగ్గరకు లాక్కుని తన సళ్లకేసి రుద్దుకుంటూ, “అబ్బా…. రమణయ్య గారు….ఇంత సుఖాన్ని ఎప్పుడు చూడలేదు….ఇలా రెచ్చగొడుతున్నారేంటి,” అంటూ మూలుగుతున్నది.
జగదీష్ తన పెదవులతో జలజ మెడ ఒంపులో చర్మాన్ని పట్టుకుని లాగుతూ….నాలుకతో నాకుతూ….చేత్తో జలస సళ్ళను పట్టుకుని కుదుళ్ళతో సహా లాగుతూ గట్టిగా పిసుకుతున్నాడు.
ఏ మాత్రం బిగి సడలని గుండ్రని సళ్ళు….పలుచని పొట్ట…సుడిగుండంలా లోతైన నాభి…సన్నని నడుము, పాలరాతి స్థంభాల్లాంటి నున్నని బలిసిన తొడలు… వాటి మధ్య నున్నగా షేవ్ చేయబడి పొంగడం లా పొంగివున్న రసాలూరే పూకు …తల్పం మీద వయ్యారంగా పడుకుని ఉన్న జలజని చూసి రమణయ్యకు కళ్ళల్లో కామం కొట్టొచ్చినట్టు కనిపిస్తున్నది.
జలజ పూకు అప్పటికే రసాలు ఊరిపోయి వెన్నెల వెలుగులో రసాల తడిలో మెరిసిపోతున్న పూకుని రమణయ్య కన్నార్పకుండా అలాగే చూస్తున్నాడు.
లేత కొబ్బరి ముక్కలా నిగ నిగ లాడుతూ గులాబి రంగులో వున్న నిలువు పెదాలు కొద్దిగా అరవిచ్చుకొని రమ్మని కవ్విస్తున్న జలజ పూకుని చూస్తుంటే రమణయ్యకు మనసులో కసుక్కున కొరికేయాలన్న కోరిక కలుగుతున్నది.
తల్పం మీద వయ్యారంగా పడుకున్న జలజని చూస్తుంటే రమణయ్య తొడల మధ్యలో మడ్డ ఇంకా గట్టిపడి నరాలు తేలి కనిపిస్తున్నాయి.
ఏ క్షణంలో అయినా జలజ పూకులోకి రమణయ్య మడ్డ దిగిపోతుందేమో అనిపిస్తున్నది.
రమణయ్య కన్నార్పకుండా జలజ పూకు వైపు చూస్తూ రెండు చేతులతో ఆమె తొడలను పట్టుకుని దూరంగా జరిపాడు.
దాంతో జలజ పూకు విచ్చుకుని లోపల రసాల తడిలో గులాబీరంగులో మెరిసిపోతున్నది.
ఎంతో మంది ముందు బట్టల్లేకుండా పడుకున్నప్పటికీ రమణయ్య ముందు ఒంటి మీద నూలు పోగు లేకుండా కాళ్ళు తెరిచి పడుకోవడం జలజకు బాగా సిగ్గుగా అనిపించింది.
కాని జలజ మనసులో మాత్రం రమణయ్య మడ్డ తన పూకులో ఎప్పుడెప్పుడు దూరుతుందా అని ఆత్రంగా ఉన్నది.
రమణయ్య ఒక చేత్తో జలజ సళ్ళను పిసుకుతూ….రెండో చేత్తో తన మడ్డని పట్టుకుని రసాలతో తడిచిపోయి ఉన్న జలజ పూకు మీద ఆనించి పైనుండి కిందకు రాపాడిస్తున్నాడు.
జలజకి తన పూకు మీద రమణయ్య మడ్డ వెచ్చగా తగిలేసరికి చిన్నగా మూలుగుతూ తన కాళ్ళను ఇంకా ఎడంగా చేసింది.
దాంతో రమణయ్య తన మడ్డని పట్టుకుని జలజ పూకు పెదవుల మధ్యలో రాపడిస్తూ లోపలికి నెట్టాడు.
రమణయ్య తన మడ్డని జలజ పూకులోకి దించుతూ రబ్బరుబంతుల్లాంటి ఆమె సళ్లను రెండు చేతులతో పట్టుకుని పిసుకుతున్నాడు.
రమణయ్య మడ్డ బిర్రుగా తన పూకులోకి దిగుతుంటే జలజ తనకు తెలియకుండానే ఆవేశంగా మూలుగుతూ, “అబ్బా …ఆఆఅ…హా హా హా… చచ్చిపోతున్నా…మీ ఇష్టం…వచ్చినట్టు చేసుకోండి…స్,” అంటూ వెనక్కి వాలిపోతూ రెండూ చేతులతో రమణయ్య తలని రుద్దేసుకుంటూ తన తొడలు బాగా విడతీసి కుడికాలి పాదాన్ని అతని వీపుకి తన్ని పెట్టింది.
“హో… ఏదోలా వుంది…నాకు అయిపోయేలా ఉన్నది….జిలజిలగా వుంది… జిలతీర్చు…” అంటూ అతని వీపు మీద వేసిన తన కాలిపాదంతో వీపంతా రుద్దేస్తూ రమణయ్య చేతులను అందుకుని జలజ తన సళ్ళ మీద వేసుకుని నొక్కుకున్నది.
రమణయ్య కొద్ది సేపు జలజ సళ్ళను పట్టుకుని గట్టిగా పిసికిన తరువాత ఆమె నడుముని రెండు వైపులా పట్టుకుని పైకి లేపి వేగంగా తన మడ్డతో జలజ పూకుని దెంగడం మొదలుపెట్టాడు.
జలజ కూడా తన నడుముని పైకి లేపుతూ రమణయ్యకు ఎదురూపులు ఇస్తూ గట్టిగా మూలుగుతున్నది.
జలజ కూడా మదిర మత్తులో తన వచ్చిన పని మరిచిపోయి మదిర మత్తులో రమణయ్యతో కసిగా దెంగించుకుంటున్నది.
రమణయ్య కూడా చాలా వేగంగా కసిగా జలజ మొహం లోకి చూస్తూ గట్టిగా దెంగుతున్నాడు.
జలజ తన చేతులతో రమణయ్య ఛాతీ మీద నిమురుతూ, “అదీ…ఉమ్మ్…హా హా హా….అదీ….అలాగే ఆపోద్దు…దంచు… దంచు…. ఇష్హ్…పచ్చడి చేయ్యి…అలా…అదీ…ఇంకా,” అంటూ కసిగా గట్టిగా అరుస్తూ మూలుగుతూ రమణయ్య తలని రెండు చేతులుతో పట్టుకొని దగ్గరకు లాక్కుని పెదవులు ఫై కసిగా ముద్దులు పెడుతున్నది.
అలా దాదాపు అరగంటసేపు ఇద్దరూ ఒకరిని ఒకరు సుఖపెట్టుకుని ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా కార్చేసుకున్నారు.
తరువాత ఇద్దరూ ఒకరిని ఒకరు కౌగిలించుకుని పడుకుండుపోయారు.
అలా పడుకున్న తరువాత జలజకు మదిర మత్తు దిగడంతో కొద్దిసేపటికి మెలుకువ వచ్చింది.
జలజ ఒక్కసారిగా లేచి కూర్చుని తన మహారాజు విక్రమవర్మ చెప్పిన పని గుర్తుకు వచ్చి ఇంత మత్తుగా నిద్ర పోయినందుకు తనను తాను నిందించుకున్నది.
దాంతో జలజ తల తిప్పి పక్కనే పడుకుని ఉన్న రమణయ్య వైపు చూసింది.
రమణయ్య మదిరి మత్తులో ఉన్నాడో లేదో అర్ధం కాకపోవడంతో జలజ ఒక్కసారి అతన్ని కదిపి చూసింది.
అంత నిద్ర మత్తులో కూడా రమణయ్యలో ఉన్న గూఢచారి వెంటనే మేల్కొన్నాడు.
దాంతో రమణయ్య మత్తులో ఉన్నట్టు నటిస్తూ, “ఏంటి….జలజ…నిద్ర పోనివ్వు…నువ్వు ఇచ్చిన మదిర చాలా రుచిగా మత్తుగా ఉన్నది,” అంటూ ఆమెను తన మీదకు లాక్కుని కౌగిలించుకున్నాడు.
రమణయ్య అలా అనగానే జలజకు అతను ఇంకా మదిర మత్తులోనే ఉన్నాడని అర్ధమయింది.
దాంతో జలజ ప్రశాంతంగా ఊపిరి పీల్చుకుని, “రమణయ్య గారు….” అంటూ అతని బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టుకున్నది.
రమణయ్య : ఏంటి జలజా…..
జలజ : నేను ఒక ప్రశ్న అడుగుతాను…సమాధానం చెబుతారా…..(అంటూ తన సళ్లను రమణయ్య ఛాతీకి అదిమిపెట్టి రుద్దుతున్నది.)
రమణయ్య : తప్పకుండా జలజా….రాత్రి కూడా చాలా ప్రశ్నలు అడిగావు….మళ్ళీ మొదలుపెట్టావా…..
జలజ : ఏమడిగాను…..
రమణయ్య : మా రాజ్యపు విశేషాలు అడిగావు కదా….
జలజ : నాకు అవేమీ గుర్తు లేవు….ఇంతకు మీరు ఇక్కడకు ఎందుకు వచ్చారు…..
రమణయ్య : అవన్నీ నీకు ఎందుకు జలజా….రాజకీయ సమస్యలు….నీకు అవసరం లేదు…..

twitter link

 

Also Read

కలసి వచ్చిన అదృష్టం

నా మాలతీ 

ఉన్నది ఒక్కటే జిందగీ 

Avanthipura Simhasanam – 15, అవంతీపుర సింహాసనం ,Telugu Boothu Kathalu

Tags

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Verification: f45dbc2ded1d3095
Close
Close

Adblock Detected

Please consider supporting us by disabling your ad blocker
%d bloggers like this: